Her katman çözülebilir. Çiçek içinden geçerek ışığa doğru büyür.
Dışarıdan bakınca her şey kontrolümdeymiş gibi görünüyordu. Yeni kararlar, yeni kitaplar, yeni denemeler. İçeride ise hep aynı örüntü dönüyordu: aynı ilişkiler, aynı yorgunluk, hiçbir zaman yeterli olmamanın o sessiz hissi.
Uzun süre hatayı başkalarında aradım. Ta ki şunu anlayana kadar: Bu bir tesadüf değil. Bu eski bir program. Ve bir program yeniden yazılabilir.
Benim için de böyle oldu. Sevgi, güven ve değerim hakkında öğrendiklerime katman katman baktım. Her katmanla birlikte daha hafifledim. Bugün krizlerde bile sahip olduğum sakinlik tam oradan geliyor.
Bu yolu birlikte yürüyoruz. Bugün seni yöneten örüntüyü buluyoruz ve yeniden yazıyoruz. Net bir planla, kendi temponda. Başka biri olmayacaksın. Yeniden kendin olacaksın: daha sakin, daha net ve gerçekten istediğin hayata açık. Sabah cümlelerin artık sana karşı değil, senin için çalışsın diye.